Patricia

Patricia is midden de dertig en woont nog steeds bij haar ouders. Ze worstelt met zichzelf, maar ook thuis is er weinig houvast. Haar ouders verdrinken in hun eigen zorgen: geld- problemen, achterdocht en complottheorieën kleuren hun blik op de wereld. Iedereen moddert maar wat aan. Wat is eigenlijk écht? En wat hebben we zelf verzonnen? In een wereld die we voortdurend interpreteren en heruitvinden, verstrengelen feiten en verzinsels zich tot een collectief moeras van vermeendheden. We praten elkaar na, zoeken bevestiging met zinnetjes als “Toch!?”, “Snapt ge?” en “Is toch zo?”, en geloven dat dit de realiteit is. Maar ondertussen tuimelt de wereld, als een knikker uit een broekzak, gestaag richting afgrond.

In deze voorstelling brengen Liesa Naert, Karlijn Sileghem en Peter De Graef, onder regie van Jan Sobrie, een messcherpe en tegelijk ontroerende blik op de fragiele grenzen tussen realiteit en illusie, banaliteit en betekenis, wanhoop en hoop.

Een bijzonder en bij momenten geestig portret van mensen die grip proberen te krijgen op een wereld die hen steeds weer ontglipt.